20120316

posted on 16 Mar 2012 21:57 by phrichy in goolife
เหนื่อยนะ

ไม่รู้ทุกวันนี้ต้องคิดยังไงกับคนนั้น
ไม่รู้ว่าความสุขไร้สาระของคนหนึ่งจะมีได้ไหม


เราอยากไปญี่ปุ่นเพราะคัตตุน

เรามีแรงบันดาลใจจะเรียนภาษาญี่ปุ่น
เพราะอยากรู้พวกนี้พูดอะไร


เราได้รับอิทธิพลมาจากเจ้าพวกบ้านี่เลยนะ



ความตั้งใจหนึ่งของเราคือ
ได้พบอิบ้าบอพวกนี้ที่ญี่ปุ่นนี่นะ
ฝันบ้าๆ ที่ทำให้เรายิ้มได้เป็นอย่างนี้แหละ

แต่เรายังไม่ได้ฟูลฟีลมันสักอย่าง

จินก็ขยี้มันทิ้งไปแล้วล่ะนะ



เรารอคัตตุนเดบิวทำเพลงไปด้วยกัน
จินก็มาลาไปเรียนต่อ(ด้วยไม่สมเหตุสมผล)


เรารักคัตตุนมาก
จินก็ลาออก


เรารักอาคาเมะมาก
จินก็แต่งงาน


จินโชว์เหนือทุกอย่างเลยนะ



ทำทุกอย่างที่เราคิดว่าคนดีๆ ที่ไหนเขาไม่ทำ


เราอยากมีความสุขที่เห็นจิน

แต่เราได้รับแต่ความทุกข์
มันปวดใจเกินไปถ้าหากเราต้องมานั่งทน


เราไม่ใช่คนลืมง่าย
แต่เราจะไม่จำต่อไปว่าจินเคยเป็นสมาชิคัตตุน


เราเปลี่ยนใครคนหนึ่งให้เป็นตามที่เราหวังไม่ได้

แต่เราเลือกได้ที่จะไม่หวังกับใครคนหนึ่งอีกต่อไป


Comment

Comment:

Tweet

เราเข้าใจความรู้สึกนะ ผ่านมาอ่าน แต่เราก็รู้สึกแบบนี้เหมือนกันแหละ

#1 By iam (103.7.57.18|110.168.160.24) on 2012-06-02 17:41